Προσοδοθηρία Και Φόροι Υπέρ Τρίτων

Δ.Δημητράκος

Ελάχιστοι στη χώρα μας αντιλαμβάνονται ότι φόροι υπέρ τρίτων είναι καθαρή περίπτωση επαίσχυντης προσοδοθηρίαςgetting something for nothing, δηλαδή παρασιτισμού. Είναι η απόκτηση πόρων από τη στιγμή που πληρώνει κάποιος άλλος. Κι αυτός πληρώνει υποχρεωτικά επειδή η εξουσία έτσι αποφασίζει. Η κοινωνική ομάδα – το οργανωμένο συμφέρον, συντεχνιακό, επιχειρηματικό, τοπικό κλπ– που έχει τη μεγαλύτερη δυνατότητα πολιτικής πίεσης κατορθώνει να επιβάλλει κάποια μορφή «χαριστικού» επιδόματος, χαρτοσήμου, κλπ. που χρεώνεται ο «τρίτος» – δηλαδή, οι «άλλοι» , δηλαδή, εμείς δικέ μου, έτσι;

Το ότι το μέτρο αυτό είναι άδικο και αντιπαραγωγικό, το βλέπει ο καθένας. Όπως ο καθένας επίσης αντιλαμβάνεται  ότι αποτελεί βολικό μέτρο για την πελατεία του κάθε κόμματος. Υπάρχει, όμως, και άλλος λόγος που κάνει την προσοδοθηρία, και ιδιαίτερα όταν παίρνει τη μορφή τους φόρου υπέρ τρίτων, ιδιαίτερα αντιπαραγωγική. Ο λόγος αυτός συνίσταται στο τεράστιο κόστος συναλλαγών που συνεπάγεται. Θεωρητικά μια μεταβίβαση πληρωμών από τον Α στον Β δεν μειώνει τη συνολική αξία του ποσού. Λάθος! Η σκέψη αυτή δεν λαμβάνει υπόψη  την τεράστια γραφειοκρατική σπατάλη για να πραγματοποιηθούν οι εισπράξεις φόρων υπέρ τρίτων. Η μεταβίβαση πληρωμών θα έπρεπε θεωρητικά να κατέληγε σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος: όσα χάνει ο Α τα παίρνει ο Β. Αλλά καταλήγει σε παίγνιο αρνητικού αθροίσματος : για να κερδίσει ο Α μια αξία Ξ, ο Β πρέπει να  χάσει Ξ++.

Στην ΕΕ αυτό είναι γνωστό από καιρό. Και υπάρχει νομοθεσία και σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που καταδίκαζε την Ελλάδα γι αυτό, ήδη από το 2002.  Το ΒΗΜΑ το είχε αποκαλύψει σε εκτενές άρθρο του τότε, υπογεγραμμένο από τον Ι.Κ.Σιωμόπουλο.

Η εφημερίδα είχε πλήρη κατάλογο κατά υπουργείο όλων των φόρων υπέρ τρίτων – δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες – που έπρεπε να καταργηθούν, σύμφωνα με την απόφαση. Δεν έγινε τίποτε. Η Ελλάδα μπορούσε να αγνοεί τέτοιες αποφάσεις για τον εξής απλό λόγο. Το πρόστιμο που εκαλείτο να πληρώσει παίρνει τη μορφή αφαίρεσης ποσού από τα πακέτα στήριξης. Δεν βγαίνει από τις τσέπες των υπουργών που αρνούνται να τις εφαρμόσουν. Οπότε, ο πολιτικός κάνει τον εξής λογαριασμό: «Αν δεν την εφαρμόσω, πολιτικό κόστος μηδενικό, οικονομικό κόστος – για μένα μηδενικό, για τους «άλλους»   – ούτε που θα το καταλάβουν. Αν, πάλι την εφαρμόσω, οικονομικό κόστος για την Ελλάδα μηδενικό –καλά, τώρα – πολιτικό κόστος για μένα, τεράστιο, διότι οι ομάδες που ωφελούνται θα μας μαυρίσουν». Τόσο απλά. Μα, θα μου πείτε, με τα χρόνια, δεν συσσωρεύεται το χρέος, η ζημία από την αντιπαραγωγική προσοδοθηρία; Η απάντηση είναι ότι ασφαλώς και γίνεται αυτό. Αλλά  αυτό θα γινόταν ΑΡΓΟΤΕΡΑ. Άλλοι θα κληθούν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά.

Το ΑΡΓΟΤΕΡΑ ήρθε. Η τρόικα δεν ζητά τίποτε περισσότερο από αυτό που έπρεπε να κάνει η Ελλάδα ήδη πριν δέκα χρόνια και περισσότερα ακόμη, προς το δικό της συμφέρον και δεν το έκανε, όχι διότι ο «λαός» της δεν το ήθελε, αλλά διότι ορισμένα οργανωμένα συμφέροντα, στο όνομα του «λαού» απέσπασαν προνόμια τα οποία δεν θέλουν να χάσουν. Αξίζει να διαβαστεί το σχετικό ρεπορτάζ του Ντίνου Σιωμόπουλου – που ακολουθεί θεματολογικά και επαγγελματικά τα ίχνη του Ι.Κ. Σιωμόπουλου

 

Όσο δεν γίνεται αντιληπτή η πολύ απλή αυτή αλήθεια, ότι η προσοδοθηρία – και η αποκρουστικότατη έκφρασή της που είναι οι φόροι υπέρ τρίτων – ΣΚΟΤΩΝΕΙ την οικονομία και την κοινωνία, τόσο θα τα ρίχνει η αδαής κοινή γνώμη στην τρόικα, στο «Δ΄ Ράιχ» και σε δεν ξέρω ποιες «σκοτεινές δυνάμεις» που απεργάζονται το κακό μας.

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s