Το Άγος Και Η Νομιμότητα

Να δεχθώ ότι υπάρχουν κενά, αμφιβολίες, θεσμικά αμφίρροπα στη δίωξη σύλληψη και κράτηση της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Είναι, όπως όλοι γνωρίζουν, ένα κόμμα με αντιπροσώπους στη Βουλή, ηγετικά μέλη του οποίου κατηγορούνται για κακουργηματική δράση.

Το κακό είναι, όμως, ότι οι ίδιοι που κατηγορούν την κυβέρνηση για παραβίαση του τύπου του νόμου, ίσως και των συνταγματικών διατάξεων, είναι συχνά οι ίδιοι που την κατηγορούν για ολιγωρία επί παρατεταμένο διάστημα. «Γιατί δεν το έκαναν νωρίτερα;» Αλλά πρέπει να επιλέξουν οι κατήγοροι μεταξύ (α) κακής ενέργειας διότι παραβιάζονται νομικές αρχές  και (β) καλής ενέργειας, αλλά έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα. Τα (α) και (β)  δεν είναι συμβατά μεταξύ τους.

Από τις δύο κατηγορίες, θεωρώ ότι η (β) είναι βάσιμη. Η κυβέρνηση, λόγω γνωστών και ανομολόγητων εκ μέρους της δισταγμών στο εσωτερικό της ΝΔ, δεν ενέργησε από την αρχή με την αποφασιστικότητα που έδειξε τώρα. Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. (Δεν καταλαβαίνω τη λογική του «κάλλιο ποτέ παρά αργά»).

Ας πάμε, όμως, στην πρώτη κατηγορία, περί αμφίβολής νομιμότητας. Και ας μεταφερθούμε σε μια ιστορικά σημαντική στιγμή της Ευρωπαϊκής, αλλά και της παγκόσμιας ιστορίας, και αυτή ήταν το 1945-46 στη Νυρεμβέργη. Είχε εξαρχής αμφισβητηθεί η  νομιμότητα της συγκρότησης Διεθνούς ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ Δικαστηρίου από τις τέσσερις νικήτριες δυνάμεις για να δικάσει Γερμανούς κατηγορουμένους μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο .

Η κατηγορία για εγκλήματα «κατά της ανθρωπότητας» ήταν πρωτόφαντη και βασιζόταν σε κανόνες με αναδρομική ισχύ. Οι κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου βάρυναν μόνο Γερμανούς, όχι την πλευρά των Συμμάχων.

Όλα αυτά πρέπει να τα δεχθούμε. Αλλά υπήρχε ανάγκη να επικρατήσει το ΔΙΚΑΙΟ, έστω με αυτές τις επιφυλάξεις. Υπήρχε ανάγκη Νέμεσης για φρικιαστικές πράξεις που του απαιτούσε η ανθρωπότητα από τους Συμμάχους. Και αν ορισμένες κατηγορίες ήταν νομικά πρωτόφαντες ήταν διότι τα εγκλήματα ήταν πρωτόφαντα. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας ο κοινωνικός Βυθός μιας μεγάλης χώρας απέκτησε απόλυτη εξουσία,  ενθρόνισε ένα γκανγκστερικό καθεστώς και απείλησε με επικράτηση σε παγκόσμια κλίμακα.

Έπρεπε να βρεθεί τρόπος προσαγωγής, λογοδοσίας και κολασμού των υπευθύνων. Αν οι εδώ ρετρό ιδεολογικοί εκπρόσωποί τους αποτελούν μια γελοιογραφική εκδοχή του NSDAP, δεν παύει να είναι μια εξίσου αποκρουστική και εγκληματική επανάληψη του ίδιου έργου. Η αισθητική τους διαφέρει, όσο ο Ρήνος από τον Ιλισό, όσο ο Wagner από τον ήχο σκυλάδικων. Αλλά η ηθική υπόσταση είναι παρόμοια.

Έπρεπε να βρεθεί τρόπος απαλλαγής από αυτό το Άγος. Και βρέθηκε αυτός: νόμιμος, αιφνιδιαστικός, αποφασιστικός. Με τίμημα τους αναπόφευκτους μεμψιμοιρούντες. Ένα τίμημα που οι πλείστοι των σκεπτομένων ατόμων μεταξύ μας δέχονται να πληρώσουν έναντι της απαλλαγής από το Άγος.

Δ.Δ.

Advertisements

2 Σχόλια on “Το Άγος Και Η Νομιμότητα”

  1. Δυσκολεύομαι να κατανοήσω το άρθρο, οπότε ας έχω επιείκεια αν απαντήσω σε κάτι που έχει ήδη τεθεί:

    Ή έγινε νόμιμα, οπότε δεν υπάρχει θέμα από κανέναν, ‘Η έγινε «νόμιμα» οπότε οφείλουμε να εξετάσουμε την θέση μας επ’ αυτού. *Αυτά* τα δύο δεν γίνονται. Ο χρόνος είναι θέμα άλλης κουβέντας, και δεν μπαίνει στο δίλημμα, τουλάχιστον έτσι το καταλαβαίνω εγώ.

    Τώρα, νομικός, δεν είμαι. Συνεπώς δεν έχω θέση να απαντήσω αν έγινε νόμιμα, ή «νόμιμα». Αν όντως έγινε νόμιμα, τότε κανείς, ούτε καν οι ίδιοι, δεν θα (έπρεπε να) φέρει αντιρρήσεις. Συνεπώς, για να έχει η κουβέντα μας (και αυτό το άρθρο) ένα νόημα, ας υποθέσουμε ότι έγινε «νόμιμα»:

    Η ελαστικοποίηση της νομιμότητας, είναι ένα επικίνδυνο όπλο, που συνήθως κόβει και από τις δύο πλευρές. «Εμείς» οι καλοί, το χρησιμοποιούμε για αγαθούς και άγιους σκοπούς, ενώ «αυτοί» οι κακοί μόνο για να δικαιολογούν τα εγκλήματά τους. Επειδή πάντα αναρωτιέμαι αν βρίσκομαι από την πλευρά των καλών κάουμπόι, ή είμαι ο ινδιάνος της παρέας, θα προτιμούσα, αν μου δίνεται η δυνατότητα, να μην κάνω τον νόμο λάστιχο, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι πατάσσω το απόλυτο κακό.

    Ειδικά τώρα που, το απόλυτο κακό, δεν διώκεται υποτίθεται για τις θεωρητικές σκέψεις του, αλλά γιατί πρόκειται για μία συμμορία εγκληματιών του κοινού ποινικού κώδικα, που με πρόσχημα εθνικοπολιτικές λασκαρεμένες ιδεολογίες προσπαθεί να περάσει το μοναδικό της αίτημα που είναι η ισχύς. Αδυνατώ να κατανοήσω γιατί πρέπει να γίνει με «νόμιμο» τρόπο μία τόσο ξεκάθαρη διαδικασία – ο μόνος που μπορώ να σκεφτώ είναι να καλύπτουμε έτσι δικές μας αδυναμίες να στοιχειοθετήσουμε μία υπόθεση.

    Συνοψίζω: Είτε έγινε νόμιμα, είτε έγινε «νόμιμα» έγινε σίγουρα και ξεκάθαρα για μένα, αργά. Και, αν επιπλέον έγινε «νόμιμα», τότε το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε είναι να σκεφτούμε αν όντως κερδίσαμε, ή αν οπλίσαμε το απόλυτο κακό με ένα όπλο επιπλέον, το ισχυρότερο όλων, την υποκρισία μας.

    • Ο/Η Δ.Δ. λέει:

      Κάθε θεσμικά οργανωμένο σύνολο βρίσκει τον τρόπο να εξαρθρώνει αυτά τα στοιχεία που απειλούν την ύπαρξή του ή την τάξη που έχει εγκαθιδρύσει. Σε μια δημοκρατία αυτό δεν γίνεται παρά με προβλεπόμενους κανόνες, συνήθως συνταγματικά κατακυρωμένους. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι παραβιάστηκαν αυτοί οι κανόνες, σύμφωνα με την εκφρασθείσα κρίση δεκάδων εγκρίτων νομικών, εδικών στο ποινικό, όσο και το συνταγματικό δίκαιο. Το βάρος της απόδειξης για την μη νομιμότητα το έχει αυτός που απευθύνει την κατηγορία αυτή. Επομένως τα εισαγωγικά στη λέξη δεν έχουν θέση, παρά μόνο αν έχετε στοιχεία που τα δικαιολογούν.
      Ας πάμε, όμως, στην ουσία της υπόθεσης. Τα μέλη μιας εγκληματικής οργάνωσης – ακριβέστερα, τα άτομα που κατηγορούνται ότι είναι μέλη μιας τέτοιας οργάνωσης – πρέπει να συλληφθούν και να δικαστούν σύμφωνα με το νόμο. Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε λέγοντας «Αδυνατώ να κατανοήσω γιατί πρέπει να γίνει με “νόμιμο” τρόπο μία τόσο ξεκάθαρη διαδικασία – ο μόνος που μπορώ να σκεφτώ είναι να καλύπτουμε έτσι δικές μας αδυναμίες να στοιχειοθετήσουμε μία υπόθεση». Δηλαδή, αν κάτι είναι ξεκάθαρο, δεν χρειάζεται να ακολουθηθεί νόμιμη διαδικασία; Και αν αυτή η διαδικασία ακολουθείται, αυτό γίνεται για να συγκαλύψουμε δικές μας αδυναμίες να στοιχειοθετήσουμε την υπόθεση; Γιατί δεν έχετε την υπομονή να δείτε αν δεν στοιχειοθετείται η υπόθεση; Ξέρετε κάτι που δεν ξέρουμε; Σας ομολογώ ότι δεν έχω καμιά δυσκολία να παραδεχθώ ότι έσφαλα, αν αποδειχθεί η αδυναμία στοιχειοθέτησης την οποία επικαλείστε. Εσείς, αντίστοιχα, μπορείτε να κάνετε μια τέτοια δήλωση, για την περίπτωση που αποδειχθεί περίτρανα ότι ήταν στοιχειοθετημένη;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s