Η Έκτη Φάλαγγα και ο Λαϊκισμός

Δ. Δημητράκος

Ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση – και όχι μόνο η Ελλάδα- βρίσκεται σε πολιτική και οικονομική κρίση σήμερα. Απόρροια αυτής της κρίσης είναι ο λαϊκισμός, δηλαδή η αγνόηση αυτού που ισχύει θεσμικά και οικονομικά, εφόσον δεν το θέλει, δεν το ξέρει ή δεν το αντιλαμβάνεται «ο λαός». Και ο λαϊκισμός δεν έχει αριστερό ή δεξιό πρόσημο, όπως ορθά κρίνεται από το Economist – μάλλον το εγκυρότερο περιοδικό οικονομικής και πολιτικής ενημέρωσης και ανάλυσης παγκοσμίως.

Ο λαϊκισμός ευδοκιμεί εκεί όπου οι λύσεις σε άμεσα προβλήματα που βιώνει ο πολύς κόσμος είναι σύνθετες, απαιτούν χρόνο για να καρποφορήσουν, και οι προεκτάσεις των προβλημάτων δεν είναι άμεσα ορατές. Εκεί ο λαϊκισμός προσφέρει εύκολες και άμεσα κατανοητές συνταγές: λεφτά υπάρχουν -αλλά κάποιοι τα κρύβουν – πλουτοπαραγωγικές πηγές υπάρχουν, αλλά ξένα συμφέροντα εμποδίζουν την εκμετάλλευσή τους, δουλειές υπάρχουν, αλλά τις δίνουν στους ξένους – οι οποίοι «ρίχνουν» και τα μεροκάματα – λύσεις υπάρχουν αν υπήρχε «πολιτική βούληση» να ξεπεράσει τα θεσμικά εμπόδια, τα οποία έχουν τοποθετηθεί από το «σύστημα» κλπ.

Ο λαϊκισμός στην Ευρώπη είναι μια απειλή:  Ο Nigel Farage με το UKIP στη Βρετανία, η Marine Le Pen με το Front National στη Γαλλία, ο Pablo Iglesias στην Ισπανία με το  Podemos, στην Ιταλία το Movimento 5 Stelle του Beppe Grillo, και ανάλογα σε Δανία, Σουηδία, Φινλανδία και αλλού. Η απειλή συνίσταται όχι μόνο στην εφαρμογή δημαγωγικών πολιτικών με διανοητικά εύπεπτα συνθήματα (υπέρ της αναδιανομής του πλούτου ή της έξωσης των μεταναστών), αλλά  και σε θεσμικές ανατροπές με στόχο πάντα τη συντριβή του κατεστημένου.

Είναι φυσικό να ενισχύονται αυτά τα κινήματα από μεγάλες μάζες, όταν τα παραδοσιακά κόμματα δεν αντεπεξέρχονται σε σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Και δεν αντεπεξέρχονται, κυρίως διότι ο ιδεολογικός τους εξοπλισμός, αλλά και η ρουτίνα της πρακτικής τους, δεν επαρκούν πλέον. Γι’ αυτόν το λόγο, σε πολλούς τα κινήματα των λαϊκιστικών κομμάτων αναδίδουν μια απατηλή γεύση ανανεωτικού σφρίγους.

Κινδυνεύουν οι θεσμοί ή η ένταξη μιας χώρας-μέλους της ΕΕ από τέτοια κινήματα ; Υπάρχουν δυνάμεις που να έχουν συμφέροντα στη συνταγματική εκτροπή  μιας δημοκρατίας ή στην εκθεμελίωση της ΕΕ; Υπάρχουν εξωτερικοί κίνδυνοι από «σκοτεινές δυνάμεις»; Υπάρχουν κέντρα που συνωμοτούν κατά της δημοκρατίας, των λαών, της Ευρώπης και των θεσμών της.

Δεν νομίζω να υπάρχουν. Και ως εκ τούτου, δεν υπάρχει Πέμπτη Φάλαγγα – κρυφοί και υποχθόνιοι εχθροί που υπονομεύουν τη σταθερότητα, και επιζητούν την εκτροπή με απώτερο σκοπό την εξολόθρευση του κατεστημένου. Υπάρχει λαϊκή οργή, όμως. Και η λαϊκή οργή δεν είναι διαχειρίσιμη από τα παραδοσιακά κόμματα. Αυτή αποτελεί το έδαφος που εκτρέφει τον λαϊκισμό.

Αξίζουν την συμπάθεια μας όλοι οι άνθρωποι που έχουν χτυπηθεί από πραγματική φτώχια με την κρίση. Πολλοί από αυτούς έχουν εξαθλιωθεί ή έχουν ωθηθεί στο κοινωνικό περιθώριο. Με αυτήν την έννοια, δεν πρέπει να ως «φταίχτες» ή ως «άφρονες» οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι είναι κατά κάποιο τρόπο οι «φυσικοί» οπαδοί «αντισυστημικών», δηλαδή καθαρά λαϊκιστικών κομμάτων.

Από την άλλη μεριά, δεν νομίζω να αξίζουν τη συμπάθεια μας εκείνοι οι αστοί –  συνήθως συντηρητικής ιδεολογίας – που περιφέρουν την εθελοτυφλία τους ως «εξυπνάδα», που παραιτούνται του ορθολογισμού τους και της κριτικής τους ιδιότητας, χωρίς να έχουν τη δικαιολογία της απόλυτης εξαθλίωσης ή/και της απαιδευσίας.

Αυτοί είναι οι υπονομευτές της ανοιχτής κοινωνίας στην Ελλάδα, οι οποίοι στοχεύουν στην ολική καταστροφή, με προοπτική την μεγάλη αναγέννηση. Ζητούν την τιμωρία, ακόμα και τη διάλυση,  των κομμάτων που άσκησαν εξουσία μέχρι τώρα, ανεξάρτητα από τις συνέπειες ενός τέτοιου ενδεχομένου. Το παν για αυτούς είναι η και η καταστροφική απόληξη μιας τάξης πραγμάτων που δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ισορροπία της.

Αυτοί αποτελούν την Έκτη Φάλαγγα που στρέφεται κατά της δημοκρατίας και της θέσης της Ελλάδας στην ΕΕ.

Αναγνωρίζω ότι πολλοί από αυτούς έχουν πράγματι πληγεί και αδικηθεί από τα κυβερνητικά μέτρα. Συμμερίζομαι την αγανάκτησή τους για τον παρασιτισμό και την φαυλότητα του συστήματος της μεταπολίτευσης, τις παλινωδίες της κυβερνητικής πολιτικής τις οικονομικές της επιθέσεις επί δικαίων και αδίκων. Όμως, οι άνθρωποι αυτοί δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με τους άνεργους, και τους κάτω του ανεκτού ορίου φτώχιας. Δεν δικαιολογείται, επομένως, η εκδικητικότητα που επιδεικνύουν και που  κυριαρχεί στον πολιτικό τους λόγο, ματαιώνοντας τη λειτουργία της λογικής τους.

Ο εκδικητικός τους παραλογισμός των ζηλωτών της Έκτης Φάλαγγας εμφανίζεται ως πολιτική σωφροσύνη, ως προϊόν έγκυρης ενημέρωσης και ορθής αποτίμησης της κατάστασης. Επιπλέον, παρουσιάζουν τις προβλέψεις τους όχι μόνο ως βέβαιες, αλλά και ως ευκταίες και ποθητές. Εξαγγέλλουν προφητείες που θα ήθελαν να είναι αυτο-εκπληρούμενες.

Δεν εκπληρώνονται, όμως, από τη στιγμή που δεν είναι οι ίδιοι αξιόπιστοι. Πρόκειται για καταστροφικούς  ανορθολογιστές, που παριστάνουν τους ορθολογικούς ρεαλιστές και ευαγγελίζονται την πολιτική του χειρότερου: ας επικρατήσει το χειρότερο για να θριαμβεύσει τελικά το καλύτερο. Επιπλέον, καθίστανται οι εξ αντικειμένου υπέρμαχοι του λαϊκισμού. Επομένως, ένα από τα δύο συμβαίνει: ή είναι πλήρως ανίκανοι να αντιληφθούν τι πρεσβεύουν και προωθούν ∙ ή δημιουργούν προκαταβολικά μια «υποθήκη» κλείνοντας το μάτι στους λαϊκιστές. Δυστυχώς για τους εργάτες της Έκτης Φάλαγγας, τα δύο αυτά ενδεχόμενα δεν είναι  αλληλο-αποκλειόμενα. Όπως οι ιδιότητες της ανοησίας και της ιδιοτέλειας δεν είναι αλληλο-αποκλειόμενες.

Advertisements

3 Σχόλια on “Η Έκτη Φάλαγγα και ο Λαϊκισμός”

  1. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Καθώς η άποψή μου είναι διαφορετική θα ήθελα να σχολιάσω κάθε παράγραφο αλλά προφανώς δεν υπάρχει δυνατότητα . Ετσι θα σχολιάσω υπο την μορφή θέσεων :
    – Η «οικονομική και κοινωνική κρίση» ως πρόταση είναι άνοη . Η «οικονομική και κοινωνική κατάπτωση» ίσως έχει νόημα .
    – Η οικονομική και κοινωνική κατάπτωση είναι αποτέλεσμα κυρίως των πολιτικών και των πολιτικών της Ε.Ε. και φυσικά της τοπικής εφαρμογής της .
    – Δεν είναι σύμπτωση ότι όλες οι χώρες του ευρώ έχουν οικονομική κατάπτωση . Το ευρώ διαμορφώθηκε ώστε να δημιουργεί πλούτο στις τράπεζες και να αφαιρεί πλούτο απο τις κυβερνήσεις . Αυτό έχει ως αποτέλεσματα στις πτωχές κυβερνήσεις να περνά η πτώχευση στους πολίτες και οι τράπεζες να επιβάλονται επι των κυβερνήσεων δλδ του λαού . Ηρθησαν και πολλοί συναλλαγματικοί φραγμοί με αποτέλεσμα ο πλούτος να μην επενδύεται στην ίδια χώρα, αλλά να κινείται στιγμιαία απο χώρα σε χώρα με σκοπό το ανώντατο κέρδος .
    -Ειδκά οι εδώ πολιτικοί με τις πολιτικές τους δημιούργησαν ένα οικοσύστημα εξυπηρετούμενων και εξυπηρετούντων, με μοναδικό στόχό την μακροημέρευση αυτών και των απογόνων τους σε περιβάλλον ευπορίας και εξουσίας .
    -Είναι τα πολιτικά κόμματα που δημιουργούν προβλήματα γιατί διαστρέβλωσαν τη δημοκρατία τόσο ώστε να μην αναγνωρίζεται .
    -Ο «λαϊκισμένος» λαός εκπαιδευόταν υπο των ως άνω πολιτικών κομμάτων σε ιδιώτευση, κοινωνική απαξία, καταναλωτισμό, ξενολατρεία(ΕΕ), ευρωκρατία, φυλετικό μηδενισμό και άλλα ωραία .
    -Τελικά το παραπάνω οικοσύστημα, λόγω της πλεονεξίας και της ανικανότητάς στη διαχείριση της χώρας και υποτασσόμενο σε πολυεθνικές και τράπεζες, αποφάσισε να φορτώσει τα αποτελέσματα της ανικανότητάς του στην πλάτη του λαού κατηγορώντας τον μάλιστα ότι φταίει κι’όλας .
    -Οι πολιτικοί ή διαμορφωτές γνώμης οι οποίοι δεν βούτηξαν το δάκτυλο στο μέλι, δεν είχαν τη δύναμη να ακουστούν στον προπονημένο στην ιδιωτευση λαό, ούτε την πυγμή να δράσουν .
    -Ο λαός που εξαπατήθηκε πολλάκις ως ψηφοφόρος, εν πολλοίς αγνοών περί χρεών και άνομης δημοσιονομικής διαχείρισης, κατηγορείται ως λαϊκιστής ή ως 6η φάλαγγα, επειδή ξύπνησε και αποφάσισε να διεκδικησει τα αυτονότητα και να αντιδράσει έστω και σπασμωδικά .
    -Ε τα νέα είναι πως ο λαός δεν είναι λαϊκιστής, λαϊκιστές είναι όσοι εκπαίδευσαν τους πολίτες στην ιδιώτευση, δηλαδή στην αποχή απο τη δημόσια ζωή λέγοντάς τους ότι η κερδοφορία είναι ευδαιμονία και τώρα τον κατηγορούν .
    -Ο λαός ως σύνολο είναι ο ανώτατος κριτής των πάντων, η ανώτατη εξουσία .
    -Επίσης δεν είναι δημοκρατία η βουλευτική δημοκρατία, ούτε η υπουργική ή πρωθυπουργική θητεία των «ανδρών» που αποφάσισαν την καταστροφή μας και μένουν ατιμώρητοι . Η Αθηναϊκή δημοκρατία ήταν σε ποσοστό άνω του 90%, κληρωτηρίων διοικούμενη, ήταν αυτοτελής, αυτόνομη και αυτόδικη και ούτε αυτή επιδέχεται επιθετικών προσδιορισμών όπως βουλευτική, προεδρική, προεδρευόμενη κ.α.
    -Το μοναδικό χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής ένωσης είναι η βιολογική ανομοιογένεια, άλλωστε υπήρχε και παλαιότερα την έλεγαν μάλιστα ρωμαϊκή αυτοκρατορία, έ διαλύθηκε γιατί ούτε οι αυτοκράτορες της κατάφεραν να τη διαχειριστούν, ούτε οι λαοί που θυμόντουσαν τους προγόνους τους την αποδέχθηκαν . Αυτό δε σημαίνει πως δεν σεβόμαστε τους γείτονες όσο οι πράξεις τους, μας επιτρέπουν .

    Ευχαριστώ για το βήμα,
    Πάνος, ΕΠΑΜ Αγίας Παρασκευής


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s